آشنايي مرغ عشق

LiveZilla Live Help


اين بخش شامل قسمتهاي زير مي باشد:

1- مقدمه
2- پرورش و توليد مثل
3- تغذيه
4- بيماريها و درمان
5 - محل نگهداري

1 – مقدمه
مرغ عشق(Budgerigar) ، Lovebird
کلاسه: پرندگان (Aves)
دسته: psittaciformes
نوع: Undulatus
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: طوطی‌سانان
خانواده: طوطی‌ها
زیرخانواده: Psittacinae
تبار: Platycercini
سرده: Melopsittacus
گونه‌: M. undulatus
 نام علمی: Melopsittacus undulatus

طول‌ عمر: 7-8 سال‌
وزن‌: 40-45 گرم‌
طول‌ بدن‌ پرنده‌ نر: 18 سانتيمتر

مرغ عشق پرنده اي از خانواده طوطیان است و مانند اغلب پرندگان زینتی از قاره ی استرالیا به دیگر کشور ها منتقل شده است .مرغ عشق حیوانی اجتماعی است و توانایی های بالایی دارد.این پرنده در رنگهای سبز،آبی،سفید،زرد و مخلوطی از این رنگها در بازار عرضه می شود. این حیوان توانایی تقلید صدا را هم داراست و میتوان تا حدودي به اوصحبت کردن را هم آموخت.اعمال و حرکات عاشقانه ی جفت ها، وابستگی آنها به هم ،توانایی دست آموز کردن پرنده ، آواز این حیوان، اجتماعی بودن آنها و... باعث جذب طرفداران زیادی برای این پرنده شده است.
این پرنده، اولین بارتوسط زیست شناسی به نام سر جان گلد در سال ۱۸۴۰ به انگلستان برده شد. موج تقاضا برای این پرنده موجب شد تا کشتی های زیادی دست به کار انتقال این پرندگان به اروپا، بخصوص انگلستان، هلند و بلژیک بزنند. کشتی ها مرغ عشق ها را در دسته های چند ده هزارتایی حمل می کردند . در طول سفر چند هفته ای، فقط تعداد اندکی از آنان سالم به اروپا می رسیدند. به زودی این پرنده اهلی شد و از طریق انگلستان به تمام دنیا منتقل شد.

مرغ عشق اهلی حیوانی است خجالتی، لیکن اگر از هنگام تولد با انسان خو بگیرد می تواند دست آموز شده و حتی مانند اکثر انواع طوطی ها تا حدودي سخن گوید.

مرغ عشق اهلی، اندکی از همنوعان وحشی خود بزرگ‌تر است. طول بدن این پرنده بین ۱۶ تا ۲۰ سانتیمتر می باشد. عمر انواع وحشی آن ۱۰ تا ۱۴ سال و عمر نوع اهلی آن اغلب کمتر از ۵ سال است. البته در میان مرغ عشقهای اهلی گاه عمر ۱۱ ساله نیز مشاهده شده است.
رنگ طبیعی این حیوان سبز چمنی میباشد انتهای پشت ٬سینه و شکم سبز میباشد.پشت سر ٬بالای شانه و روی بالها زرد همراه با خطهای سیاهی به صورت موجی می باشد. دو پر بزرگ از میان دمش بیرون آمده که آبی تیره اند.پرهای دم سبز بوده و دارای نوار زردی میباشد.صورت مرغ عشق تا گلو زرد روشن است و در انتهای صورتش لکه های بنفشی که ریش نامیده میشود وجود دارد.پلکها بسیار نازک هستند و از سمت پايین به بالا جمع میشوند.نوکش مانند طوطی سانان است و نوک پایینی کوچکتر از بالایی می باشد.
اين گونه از پرندگان کوچک که از لحاظ طبقه بندي توسط برخي زيست شناسان در رده زيباترين طوطي هاي کوچک قرار مي گيريند، از سرزمينهاي آفريقايي به ساير نقاط جهان آورده شده اند. آنها بسيار کنجکاو، پر انرژي و البته دلربا هستند. اگر دقت کرده باشيد متوجه شديد که اغلب اوقات رنگ آنها معمولا" همانند قسمتي از طيف رنگين کمان مي باشد.
در طبيعت‌ به‌ كمك‌ منقارقوي‌ و شكل‌ انگشتان‌ پاهايش‌، دو انگشت‌ رو به‌ جلو و دو تا رو به‌ عقب‌ به‌ راحتي‌ از شاخه‌ها بالا مي‌رود. مرغ‌ عشق‌ حدودا در 3 ماهگي‌ بالغ‌ مي‌شود. برجستگي‌ روي‌ قاعده‌ منقار در غالب‌ پرندگان‌ نر بالغ‌ آبي‌ روشن‌ يا بنفش‌و در ماده‌ بالغ‌ قهوه‌اي‌ است‌. البته‌ اين‌ رنگ‌ در نابالغين‌ كاملا مشخص‌ نيست‌ ضمن‌ اينكه‌ هنگام‌ بيماري‌ يا پيري‌ رنگ‌بتدريج‌ كم‌ مي‌شود.
مرغ‌ عشق‌ ماده‌ در هر نوبت‌ به‌ طور متوسط 4-6 تخم‌ مي‌گذارد. جوجه‌ها 16-18 روز بعد از تخم‌ بيرون‌ آمده‌ و24-28 روز در لانه‌ مي‌مانند. در طول‌ اين‌ مدت‌ جوجه‌ها به‌ شدت‌ وابسته‌ به‌ مادر هستند.

رابطه‌ با انسان‌ و حيوانات‌ خانگي‌
مرغ‌ عشق‌ خيلي‌ زود اهلي‌ شده‌ و به‌ خانه‌ خو مي‌گيرد. مي‌توان‌ به‌ آن‌ ياد داد كه‌ روي‌ انگشت‌ بنشيند . حضورسگ‌ و گربه‌ موجب‌ ناراحتي‌ پرنده‌ مي‌شود حتي‌ اگر به‌ آن‌ دسترسي‌ نداشته‌ باشند. پرنده‌ جديد را بايد بتدريج‌ وارد كرد حتي‌ اگر جفت‌ پرنده‌ شما باشد. بهتر است‌ ابتدا در قفسهاي‌ مجزا ولي‌ كنار هم ‌باشند (بدون‌ تماس‌) تا به‌ هم‌ عادت‌ كنند.

نكات قابل توجه در هنگام خريداري‌
بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ مرغ‌ عشق‌ (مانند ساير حيوانات‌ خانگي‌) حتما بايد از جاي‌ مطمئن‌ خريداري‌ شود. سن‌ مناسب‌براي‌ خريد 6-7 هفتگي‌ است‌. هنگام‌ خريد به‌ وضعيت‌ پرها دقت‌ كنيد چرا كه‌ نشانه‌ خوبي‌ از وضعيت‌ كلي‌ پرنده‌ است‌.در پرنده‌ سالم‌ پرها صاف‌، شفاف‌ و درخشان‌ مي‌باشند در حاليكه‌ پرنده‌ بيمار كسل‌ بوده‌ و پرهاي‌ ژوليده‌اي‌ دارد. چشم‌هابايد شفاف‌، درخشان‌ و فاقد تورم‌ باشند. پاها به‌ راحتي‌ ميله‌ قفس‌ را بگيرند و پرنده‌ در حالت‌ ايستاده‌ زاويه‌ 30 درجه نسبت‌ به‌خط قائم‌ داشته‌ باشد. اطراف‌ مخرج‌ طبيعي‌ و پرنده‌ شاداب‌ باشد.

محيط و شرایط زندگی
مرغ عشق بسادگی در شرایط عادی که ما زندگی می کنیم از لحاظ دما و رطوبت می تواند زندگی کند. حداقل ابعاد قفس برای یک یا دو مرغ عشق باید 45 (عرض) در 45 (طول) در60 (ارتفاع) سانتیمتر باشد، هرچند نباید فراموش کرد که هر جانداری از منزل بزرگتر استقبال می کند.
همچنین محلی که مرغ عشق را نگهداری می کنید نباید جایی باشد که سرو صدای ناگهانی تولید شود. مثلا" ناگهانی صدای افتادن ظروف آشپزخانه و ...، تمام این موارد به حیوان استرس منتقل می کند و باعث بیماری و کوتاهی عمر او می شوند.
قفس این پرندگان را حداقل هفته ای یکبار تمیز کنید و آب و دانه تازه را هر روز در اختیار آنها قرار دهید. قرار دادن اسباب بازی های ساده در قفس برای آنها از مفید ترین چیزهایی است که می تواند آنها را خوشحال کند. توپ کوچک، حلقه آویزان شده از سقف قفس و ...

مرغ عشق، در طبقه بندی جانورشناختی پرندگان، در گروه شاخه نشینان قرار دارد. پس بهتر است قفس آن
دارای یک میله باشد که جانور روی آن بنشيند. بهتر است قفس پرنده از قلابی آویزان باشد تا احساس خوشحالی کند. مکان نگهداری این جانور باید خصوصیات زیر را داشته باشد:
عاری از بخار، صدای ناگهانی،دود سیگار و جانورانی از قبیل سگ و گربه باشد.
تا حدودی گرم باشد، در تابستان میتوان در بالکن،حیاط و یا کنار پنجره جانور را نگهداری کرد اما
در زمستان داخل خانه بهتر است.
کمی رطوبت داشته باشد مثلا دربالکن، کنار درختی باشد یا در حیاط به درخت بزرگی آویزان باشد فقط
شبها برای جلوگیری از خفگی جانور، بهتر است که آنرا به داخل خانه منتقل کنید(در صورت مجاورت با درخت های بلند و پر برگ)
بهتر است شبها روی جانور را با پارچه ی نازکی بپوشانید.

شناخت رفتارها
اگر پرندگان کوچک شما به غذاهای تازه نوک می زنند، با آب تازه حمام می کنند و تحرک کافی دارند مطمئن باشید که سالم هستند. آنها معمولا" علاقمند به برقراری ارتباط عاطفی هستند لذا اگر تنها یک مرغ عشق دارید حتما" هر روز وقتی را برای پرداختن به او بگذارید، پس از مدتی مشاهده خواهید کرد که شما را بخوبی می شناسد و حتی در بیرون قفس به راحتی روی انگشت شما می نشیند.
همواره به بدن، منقار، پاها و دیگر قسمت های مرغ خود دقت کنید، یک مرغ عشق سالم همواره آنها را تمیز نگاه میدارد و این می تواند خود نوعی کنترل سلامت این پرنده زیبا باشد.

این پرنده در قفس با دانه هایی مثل ارزن وکتان تغذیه میشود وغذاهای مکمل هم مثل تخم مرغ،سبزیجات وبرخی میوه ها براي سلامتي آنها لازم است.
در مورد نگهداری این پرنده هم باید گفت که چون پرندگانی اجتماعی اند میتوان گروهی از آنها را درون یک قفس بزرگ نگهداری کرد ولی یک قفس متوسط برای نگهداری یک جفت از آنها کافی است.
برای فهمیدن جنس نر و ماده این حیوان بهترین گزینه توجه به پوستی است که در بالای منقار قرار دارد ، (و سوراخهای بینی در آن قرار دارد) می باشد.در نوع نر رنگ این پوست آبی تیره و یا بنفش است اما در نوع ماده آبی بسیار روشن با هاله ای سفید در اطراف سوراخهای بینی(بالاخص در ماده های جوان) ٬ قهوه ای یا متمایل به قوه ای است . رنگ آبی این پوست در نوع نر همواره مشخص است البته در نرها مریض و یا پیر این رنگ مات شده و ترکهایی در آن دیده می شود ، اما رنگ این پوست در ماده ها متغیر است در موقع تخم گذاری و در جوانی صاف و روشن تر است و پس از این مدت تیره تر و چروک دار می گردد.

تغذیه
میتوان به جانور انواع غذای خشک و تازه داد مثل ارزن، گندم مرغی، گندم پوست کنده، جوی پوست کنده و غذای آماده پرندگان. جهت مقاوم کردن جانور از غذاهای مانن تخم مرغ پخته،هویج خام و پخته،برنج پخته شده و میوجات استفاده کرد. البته به غیر از خیار که اسهال شدید و مهلک در جانور پدید می آورد.
از سبزی جات و ویتامین هایی که در پرنده فروشی ها بفروش می رسد نیز میتوان به عنوان غذای تقویتی
استفاده کرد. مولتی ویتامین کودکان نیز باید در آب جانور ریخته شود اما در سنین 6-8ماهگی.
رسیدگی:
این جانور باید هرماه حمام شود و گرنه از کک و کنه اشباع میشود. میتوان این جانور را زیر دوش گرفت.
براي شتشوي اين پرنده هرگزازشامپو بچه وشامپو خرگو ش و گربه استفاده نكنيد.

جهت آشنايي بيشتر با مباحث فوق به صفحه ي مربوطه مراجعه فرماييد


تاريخ بروز رساني : سه شنبه 09/04/88 ساعت 20:13

استفاده از مطالب اين سايت به منظور گسترش و معرفي دانش پرورش پرندگان زينتي ، براي عموم آزاد ميباشد